Ήταν μια ευχάριστη, ίσως και απρόσμενα ευχάριστη, εκδρομή. Η ιδέα για εκκλησιασμό στον Άγιο Νικόλαο Σκλίβανης, μας οδήγησε όχι μόνο σε έναν κατανυκτικό περιβάλλον μιας φροντισμένης Μονής στα όρια του Δήμου Δωδώνης, αλλά, περισσότερο, σε ένα χωριό οι κάτοικοι του οποίου έχουν μάθει να φροντίζουν και να αναδεικνύουν σημαντικά τοπόσημα και μνημεία του χωριού τους.
Μετά τη λειτουργία, ο παπα-Γρηγόρης μας παρουσίασε όλη την ιστορία της Μονής, και αργότερα, στο Μουσείο Εκκλησιαστικής Τέχνης Σκλίβανης, και την ιστορία του χωριού και των τόσων πολλών εκκλησιών του τόπου τους. Στην συνέχεια, επίσκεψη στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, με τις ιδιαίτερες τοιχογραφίες-αγιογραφίες της.
Ήταν προγραμματισμένο, η περιορισμένη επίσκεψη στη Σκλίβανη και για τον λόγο αυτό, με πίεση χρόνου, προλάβαμε και επισκεφτήκαμε και το Λαογραφικό Μουσείο της Σκλίβανης, για το οποίο τόσο κόπο έχουν καταβάλει οι κάτοικοι και μέλη της τοπικής Αδελφότητας.
Είναι προφανές, ότι το φθινόπωρο θα πρέπει να επισκεφτούμε ξανά τον τόπο αυτό, για να τον χαρούμε “πλιότερο”!
